Dalgalar

Önce azgın dalgalarla boğuştular
Sonra derin sulara gömüldü cansız bedenleri
Sevgiye aç'tılar onlar, su ise karin doyurmuyordu
Soğuk kol geziyordu çıplak ayaklarında
Günlerdir midelerine tek bir lokma girmemişti
Ekmeğin kokusunu, etin tadını unutmuşlardı çoktan
Sıcak bir yuva ise sadece hayallerde kalmıştı
Kader 16 yasındaydı Hasret 12
Ninesini anasını, babasını her şeylerini
Evleri yanmıştı tek odalı bir virane
Onlar kurtulmuştu geriye!
Ocakları sönmüştü yakınları yoktu
Ya da vardılar sonra onlarda gittiler
Kader 16 yaşındaydı Hasret 12
Aç kaldılar susuz kaldılar sevgisiz kaldılar
Yuvaları oldu köprü altları
Kötü giden birşeyler vardı
Gitmeyen ise çok şey
Minik yürekleri taşıyamadı bu yükü
Ağır gelmişti bu yük
Her geçen gün her geçen saat
Biraz daha eziliyordu omuzları
Aç kaldılar susuz kaldılar
Ama sevgisiz kalamazlardı
Bir gün Annesini rüyasında gördü, Kader
Kardeşine;"Annem bizi yanına çağırıyor" dedi.
O gün hiç düşünmediler bile
Belki içleri ürperdi o kadar
Karar verdi iki kardeş
Kavuşacaklardı artık
Bitecekti bu hasret
Hayati tanımadan görmeden
Okula bile gidemeyeceklerdi
Belki hiç sevemeyecek
Hiç aşık olamayacaklardı
Sevmeden sevilmeden
Ama tek bir vücut
Yürekli ve mert
Son bir defa ağladılar
Dalgalar onları çağırıyordu
Bir dalga Annesi oluyordu
Bir dalga Babası
El-ele tutuştular
Önce azgın dalgalarla boğuştular
Sonra derin sulara gömüldü cansız bedenleri
Kader 16 Hasret 12 yaşındaydı...

                                                                    ALİ HAKAN DÜZ

« Önceki Şiir                                     Bu Sayfayı Yazdır                                    Sonraki Şiir »