Beni Tanıdığında


Beni tanıdığında
Acıların baharındaydım
O yüzden tadım acıdır benim..

Beni tanıdığında
Dağınıktı belleğim
Firardaydı düşüncelerim
Ve en büyük ibadetti belki de
Gittiğini unutup, yolunu beklerdim
O yüzden kederim büyüktür benim..

Beni tanıdığında
Gözlerim gözlerine nasıl değmişti
Yalancı bi baharmıydı beklediğim
İmkansızlığını bile bile
Belki de bu son seferdi
Son aşkım olduğunu nereden bilebilirdim
O yüzden yüreğim buruktur benim..

Bakma sen benim durgun olduğuma bebeğim
Beni tanıdığında
Ben ben değildim
Ve sadece yıkık duvarları olan ben
Bembeyaz düşleri maviye çalınan
Bir mevsimdim sadece; yaşadığım..

Evet, sen beni tanıdığında
Acıların baharındaydım
O yüzden tadım acıdır benim...
 

« Önceki Şiir                                     Bu Sayfayı Yazdır                                    Sonraki Şiir »