A - B - C - Ç - D - E - F - G - H - I - İ - J - K - L - M - N - O - Ö - P - R - S - Ş - T - U - Ü - V - Y - Z

REŞİDE SARIKAVAK : BEN SOKAK ÇOCUĞUYUM
REŞİDE SARIKAVAK : VASİYETİMDİR
REŞİDE SARIKAVAK : GÖRÜŞ BİTTİ

GÖRÜŞ BİTTİ ...


Şimdi muhtemelen
Bu kör saatlerde
Dönüp durmaktasındır ranzanda.
Belki elli kişilik koğuşta
Benden de muhtaçsındır
Bir tek candan dost sarılışına.
Zaman ektiğini biçme zamanıdır.

Pişmanlığın sivri ucu
Bükmektedir kitapların belini,
Kesmektedir
Şakaların dilini,
Elini eteğini de çekmiştir
Çoktan hayallerin.
Zaman
Sigara dakikalarını artırma zamanıdır.

Yine muhtemelen
Düşünce odalarında
Ben gezinmekteyim.
Yine muhtemelen
Gamsız, uçarı bir görüntü çizmekteyim.
Onca sevgimi nasıl erittiğini
Gözlerine savurmaktayım.
Zaman beni suçlama zamanıdır..

Şu an ne yaptığımı düşünüyor olabilirsin
Muhtemelen isabettir tahminlerin...
Yine de uzaktan şöyle bir “acaba? ”
İçini kıyıyordur
Zaman hesaplaşma zamanıdır

Pazar görüşlerini çoktan çıkardın da aklından
Epeydir mektuplarım da gelmiyor değil mi?
Yüzdesiz bir umuttasın
Bir zamanlar bana verdiğin gibi.
Gözlerin bakamasa da
Gardiyana
Yüreğinden sesleniyorsun
Kendi adını alışkanlığına...
Son mektuba kadardır sabrın
Ve başlamışsındır çoktan küfretmeye
Ya kadere
Ya bana
Ya aşka.
Bu sevgi kendi başladı
Kendi kendini bitirdi.
Sen yine günahsızsın
Zaman bahtına kahretme zamanıdır.

Sana hiç beklemeyi öğretmemiştim
Her zaman vardım değil mi?
Sevgimde savurgandım
Öfkemde cimri...
Hala da öyleyim ama
Ne öfkem kaldı sana
Ne sevgim.
Çoktan geçmişti bitirme zamanı da
Zaman erteleme zamanıydı.

Masum hatam
Çekildim artık hayatından.

Görüş bitti.


                              Reşide SARIKAVAK
                               resides7@hotmail.com
                              yukarı▲
 

VASİYETİMDİR


Bir başka yüzündeyim gecenin
Çığları yuvarlıyorum düz yollarda
Bir dağ sevdası tututuşturulmuş ellerime
Yıldızları kuşatıyorum
En kara, en büyük bulutun içindeyim
Ey ağaçlar, kurtlar, kuşlar
Bugün yağmur duası etmeyin..

Yüzgöz oldum acılarımla bir anda
Her hücremde yabancı darbeler
Bir sen yoksun, senler üzerindeyim
Genzimi yakan bir avuç taş kokusu...
Binlerce elin seferinde
Öncekiler kadar seyyah
Doğum günüm kadar anlamsızım
Bugün mumları söndürmeyin...

Kırıldı en sevdiğim taş plak da
Babamın sesinden dinlediğim
“Bu kadar yürekten çağırma beni
Bir gece ansızın gelebilirim”…
Bir o kadar uzun boyluyum,
Bir o kadar ağırım bugün
Ne olur anneme söylemeyin…

Ötesine geçtim bir anda bu alemin
Sırat köprüsünden son adımı attım
Bir tutam yeşil koptu dağlarımdan
Bir güvercin havalandı
Her şey gibi, son şiirim de yarım kaldı
Vasiyetimdir dostlar
Açmayın avuçlarımı…

                              Reşide SARIKAVAK
                               resides7@hotmail.com
                              yukarı▲
 

BEN SOKAK ÇOCUĞUYUM


Şu dört direkli köprünün altında
açmışım gözlerimi
sahipsiz.
Rüzgar sarmış kundağımı,
yağmurla beslenmişim...

Adımı insanlar koymuş
benden habersiz,
benimsemişim.
Serseri derler, hırsız derler,
.... derler, anlamam da
alınmam da...

Hiç fiyakalı dolaşmadım sokaklarda,
marka satmadım.
Gökyüzü yorganım oldu hep,
dirseğim yastık.
Alışkınım; kara, yağmura, soğuğa,
üşümem.
Sıcak dokunur bana...

Özlemem, hiç tanımadığım hisleri,
İstemem varlığını bilmediğim şeyleri,
Kıskanmam hiç kimseyi,
özenmem...

Halbuki bilmez kimse,
Kendilerinden şanslı olduğumu,
daha özgür,
ve daha zengin....

Şu deniz herkesten çok benimdir,
arkasındaki orman da.
Bütün sokaklar benimdir herkesten çok
Her simitçi biraz bana çalışır....

Aslında her çocuktan daha çocuğum,
Canım hiç sıkılmaz buralarda.
En sevdiğim oyundur
köşe kapmaca...

Yalnız da değilimdir,
Yüzlerce kardeşim var,
benim gibi, bana benzer.
Kimse ayırt edemez bizi
birbirimizden...

Geceleri toplanmaya başlarız,
El ayak çekildikten sonra,
konuşuruz, güleriz, dertleşiriz....
Biraz farklı olsa da,
Herkes kadar biz de umut besleriz.
Hayallerimiz de vardır
ayın dolaştığı yerlerde...

Herkes kadar okumuşluğum da vardır,
Her tip insandan bir harf öğrendim.
insanları en iyi ben tanırım.
Okuldan, öğretmenden anlamam ama
Bu sokakların mektebini bitirdim,
bana lazım olanı öğrendim...

Herkes kadar insanım da galiba,
Herkes kadar bende bazen ağlarım...

Kafam da var, kalbim de,
Severim de, düşünürüm de.
Yalnız ben sokak çocuğuyum,
Sokaklarda yaşamak tek suçum...

Bir gün ben de gideceğim buralardan
herkes gibi.
Yalnız biraz sessizce,
kimseler anlamadan....

Cenazem omuzlar üzerinde gitmeyecek
belki,
Belediye kaldıracak gürültüsüzce,
Ağlayanlar olmayacak başucumda...
Bir hayırsever uğramazssa geçerken,
Mezarım da çorak kalacak sonunda,
benim gibi...

İçimizden kimin gittiği
fark edilmeden,
Biri alacaktır yerimi
vakit geçmeden....

Evet, ben sokak çocuğuyum,
Bu sokaklarda ne ilk
Ne de sonuncuyum.....

                              Reşide SARIKAVAK
                               resides7@hotmail.com
                              yukarı▲